Tussen chique, ommuurde villa’s en moestuinen ligt een onopvallende toegangspoort. Ouderwetse telefoondraden waaien er zachtjes in de wind boven een hobbelig weggetje van keien. Keien die leiden naar de ingang van het wondermooie Monastir de Pedralbes. Hier wonen sinds 1327 de nonnen van de orde van St. Claire, de vrouwelijke afscheiding van de Franciscanen. Het klooster werd gesticht door koningin Elisenda van Montada, die zichzelf hier terugtrok na de dood van haar man en tussen de muren van het klooster en de kerk begraven ligt.

Bijna 700 jaar later wonen hier nog altijd nonnen, twaalf devote dames om precies te zijn. Of eigenlijk wonen ze inmiddels in het gebouw ernaast, maar wie geluk heeft ziet ze nog af en toe op de sprookjesachtige binnenplaats op de mozaïeken bankjes bij de waterput zitten. Tussen de fluitende vogeltjes, de geurende kruiden uit de moestuin en Gotische schaduwen van de namiddagzon. Afgesleten houten treden leiden naar binnen, langs vervaagde, maar nog steeds mooie muurschilderingen. Naar de keuken met de rauwe betonnen wasbakken en de kleurige kasten, waar hier en daar nog een pan of fles staat. Alsof ze gisteravond nog in die pannen stonden te roeren, de dames die hier op deze wonderschone plek hun leven met God leidden.

Terug naar buiten. Naar de binnenplaats waar de lavendel bloeit en het heldere geluid van de kerkklokken weerkaatst tegen de berghellingen. In de lucht hangt rust en bezinning. Deze plek aait je ziel.  

The post Voorproefje appeared first on Saars Boekenplank.

Van die stad-op-stand fietsen we de berg af, door de middeleeuwse steegjes om in te verdwalen, langs het strand in de zon, de gitaarspelers op straat en terug de berg op, voorbij de vele gekleurde gebouwen met de sierlijke smeedijzeren balkonnetjes waar de Catalaanse vlaggen trots overheen wapperen. We willen roeien in de vijver van het stadspark bij de grote oude kas, flaneren langs de mandarijn- en palmbomen, ochtendkoffie drinken aan elk klein barretje, slenteren over de overdekte markten in iedere buurt, een kaarsje branden in de kerk aan de zee, met blote voeten in het zand naar de stad kijken, die er zo uitnodigend bij ligt. We moeten nog naar het lunapark, naar de tuinen aan de andere kant van de berg, picknicken tussen de zondagse families, zwemmen in het Olympische zwembad, cava drinken met al die mensen die ons zo veel over hun geliefde stad kunnen vertellen. Er is te weinig tijd en te veel stad.

We leveren de fietsen in en wandelen nog wat door de laatste uren voordat we weer weggaan. Een vol hoofd en een hart vol Barcelona. Dat wordt een mooie door&door nummer drie.

The post Barcelona appeared first on Saars Boekenplank.