Tussen chique, ommuurde villa’s en moestuinen ligt een onopvallende toegangspoort. Ouderwetse telefoondraden waaien er zachtjes in de wind boven een hobbelig weggetje van keien. Keien die leiden naar de ingang van het wondermooie Monastir de Pedralbes. Hier wonen sinds 1327 de nonnen van de orde van St. Claire, de vrouwelijke afscheiding van de Franciscanen. Het klooster werd gesticht door koningin Elisenda van Montada, die zichzelf hier terugtrok na de dood van haar man en tussen de muren van het klooster en de kerk begraven ligt.

Bijna 700 jaar later wonen hier nog altijd nonnen, twaalf devote dames om precies te zijn. Of eigenlijk wonen ze inmiddels in het gebouw ernaast, maar wie geluk heeft ziet ze nog af en toe op de sprookjesachtige binnenplaats op de mozaïeken bankjes bij de waterput zitten. Tussen de fluitende vogeltjes, de geurende kruiden uit de moestuin en Gotische schaduwen van de namiddagzon. Afgesleten houten treden leiden naar binnen, langs vervaagde, maar nog steeds mooie muurschilderingen. Naar de keuken met de rauwe betonnen wasbakken en de kleurige kasten, waar hier en daar nog een pan of fles staat. Alsof ze gisteravond nog in die pannen stonden te roeren, de dames die hier op deze wonderschone plek hun leven met God leidden.

Terug naar buiten. Naar de binnenplaats waar de lavendel bloeit en het heldere geluid van de kerkklokken weerkaatst tegen de berghellingen. In de lucht hangt rust en bezinning. Deze plek aait je ziel.  

The post Voorproefje appeared first on Saars Boekenplank.