door Saar | mei 12, 2019 | Uncategorized
hoe het voelt als je je schoenen uittrekt, blote voeten op de houten vloer, je lach weerkaatst tegen muren vol tekeningen, bloemen van stiften in alle kleuren, muziek om op te dansen, mee te zingen in je eigen taal en straks de avondzon die door de ramen valt als je...
door Saar | apr 16, 2019 | Uncategorized
Ik wist niet dat je kon huilen om een gebouw. Om zoveel vuur, rook, om de stenen die het niet meer hielden en instortten, ik wist niet dat ik zou moeten huilen om de Notre Dame. In de tijd dat we in Parijs woonden, zijn we er nooit in geweest, het is altijd zo druk op...
door Saar | mrt 14, 2019 | Uncategorized
De bomen buigen diep, schaduwen van takken dansen op de gordijnen heen en weer. Je staat stil, kijkt omhoog, ziet vogels uit koers raken, je hoort het fluisteren, het brullen in de lucht. Je staat stil en kijkt, je zoekt, je zoekt de wind, overal of ergens. Je zoekt...
door Saar | feb 7, 2019 | Uncategorized
Lucy knipt confetti. Van stroken papier in felle kleuren maakt ze allerlei vormen. Als ze een hele berg heeft, stopt ze ze in een zelf gevouwen envelop met onze namen erop. Ik bedank haar met een kus. ‘Ik bewaar al jouw kusjes in mijn hersens, mam,’ zegt ze dan....
door Saar | nov 21, 2018 | Uncategorized
Ik wens zomaar een dag een dag met open ramen losse haren in de wind zomaar een dag met oude briefjes waarop ik mijn naam in jouw handschrift vind. Ik wens zomaar een dag een dag met zachte dingen liedjes uit vergeten tijd zomaar een dag om te verdwalen samen voor...
