Blog

apr 16, 2017

Gedichtje

Ze ruikt naar de lente die ze bracht,
naar de witte magnolia
die begon te bloeien op de dag dat we haar meenamen naar huis,
ons huis, haar huis.

Ze ruikt naar schone was en zachte dekens,
naar regen op een warme zomeravond,
naar vers geroosterd brood
op een doordeweekse ochtend.

In haar ademhaling hoor ik het ruisen van de zee,
het waaien van de herfstwind,
geneurie in de verte.
Als ik naar haar luister,
hoor ik de lievelingsliedjes
van mijn hart.

In haar ogen zie ik haar zussen,
zie ik hun vader,
zie ik de maan
die er is
als we samen met haar
wakker worden.

In haar ogen zie ik vrolijke staartjes
die wapperen in de wind,
zie ik leven,
zie ik
liefde.

Als ik naar haar kijk,
zie ik alles,
alles
waar ik zo veel van houd.

5 Reacties

  1. Karien Damen

    Wat mooi, ben er stil van.

  2. Saar

    Dank je wel Karien!

  3. Teddy

    Prachtig Saar!

  4. FRits en Hansje Armbrust

    Mooi Saar!

  5. joan breimerbavinck

    Wat een mooi gedicht!!

    Hier nog een foto van twee van je drie(vier) schatten.

    ________________________________

Laat een bericht achter